Utwory symfoniczne Antona Brucknera

Anton Brucker był wiedeńskim kompozytorem żyjącym i komponującym w XIX wieku. Brucker był zagorzałym katolikiem i swoją karierę kompozytora rozpoczął od tworzenia muzyki religijnej. Skomponował m. in. Requiem i Missa Solemnis, oba dzieła powstały w połowie XIX wieku. Krąg zainteresowań muzycznych kompozytora oscylował także wokół muzyki romantyzmu – artysta inspirował się pracami Liszta, Berlioza i Wagnera. Ten ostatni wywarł na jego pracę ogromny wpływ. Po usłyszeniu opery Tristan i Isolda Ryszarda Wagnera, Brucker skomponował swoją I Symfonię. Fascynacja twórczością i postacią niemieckiego kompozytora przyjęła z resztą formę fanatyzmu. Bruckner działał w zrzeszeniach i klubach wagnerowskich, zadedykował mu swoją III Symfonię. Opus vitae Antona Bruckera to jednak 9 (lub 10, pierwsza ma numer 0, ostatnia, IX nie została ukończona) monumentalnych symfonii, wpisujących się w nurt muzyki późnoromantycznej. Do cech charakterystycznych dla muzyki wiedeńskiego kompozytora należy zaliczyć monumentalność dzieł, jak i ich poszczególnych części. W jego utworach zauważyć można wpływy muzyki Beethovena (zwłaszcza IX Symfonii) i dzieł operowych Ryszarda Wagnera. Bruckner przejmuje od swojego idola operowanie harmonią i sposób instrumentalizacji. W jego symfoniach słuchać także zauważalny wpływ muzyki religijnej, a dzieła charakteryzują się fakturą organową. Muzyka Brucknera zainspiruje z kolei innego kompozytora monumentalnych symfonii, Gustava Mahlera.