Symfonie Wolfganga Amadeusza Mozarta

Wolfgang Amadeusz Mozart skomponował ponad 60 symfonii, z których do naszych czasów zachowało się jedynie 41. Kulminacją kompozytorskiej twórczości Mozarta jest jego ostatnia symfonia, symfonia nr 41 C-dur, zwana symfonią „Jowiszową”. Symfonia „Jowiszowa” została przez Mozarta skomponowana w tym samym czasie, co jego dwie inne symfonie: symfonia nr 39 i nr 40. Wszystkie powstały w tym samym, 1788 roku. „Jowiszową” nazwał ją Johann Peter Salomon. Być może dlatego, że z symfonii bije prawie boska doskonałość. W symfonii tej doskonale jest widoczne mistrzostwo Mozarta. Niezwykle łatwo operuje on instrumentacją, kontrapunktem. Nic więc dziwnego, że Salomonowi skojarzyła się z Jowiszem utożsamianym przez mitologię z bogiem świata, Zeusem. Część druga symfonii, czyli Andante cantabile znawcy muzyki Mozarta mówią, że jest ona dowodem na istnienie bytu absolutnego, czyli Boga. Jest ona klasyczną symfonią zbudowaną z 4 części. Symfonia „Jowiszowa”jest często określana jako „symfoniczny testament” Mozarta. Powstała kiedy Mozart miał zaledwie 32 lata, trzy lata później już nie żył. Nie wiadomo, czy komponując symfonię przeczuwał własną śmierć. Pewne jest tylko, że zarówno symfonia „Jowiszowa”, jak i dwie inne skomponowane w tym samym czasie to prawdziwe arcydzieła. Symfonia „Jowiszowa” jest ostatnią symfonią, którą skomponował Mozart. Część I to Allegro vivace, część II to Andante cantabile, część III Allegretto i część IV to Molto allegro.