Symfonie Witolda Lutosławskiego

Za jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów uważany jest Witold Lutosławski. Witold Lutosławski urodził się w 1913 roku. Nauki kompozycji uczył się u Witolda Maliszewskiego. Początkowo nauki pobierał u niego prywatnie, a następnie kontynuował je w warszawskim Konserwatorium. Jego pierwszym wielkim sukcesem było prawykonanie „Wariacji symfonicznych” w 1939 roku. Świetnie zapowiadającą się karierę przerwał artyście wybuch II wojny światowej. W latach powojennych skomponował wiele utworów, z których za dzieło najbardziej doskonałe uważany jest utwór „Koncert na orkiestrę”. Międzynarodową sławę przyniosło Witoldowi Lutosławskiemu prawdziwe arcydzieło „Msza żałobna”. Pracę nad swoją I symfonią Lutosławski rozpoczął jeszcze w okresie okupacji, w roku 1941. Symfonia została ukończona już po zakończeniu wojny, w roku 1947. Jej prawykonanie miało miejsce w Katowice już rok później. Prawykonanie symfonii odbyło się na koncercie zamkniętym, w którym uczestniczyli jedynie zaproszeni goście. Symfonię wykonała Wielka Orkiestra Polskiego Radia pod batutą Grzegorza Fitelberga, któremu zresztą Lutosławski dedykował swoją symfonię. W 1949 roku I symfonia Witolda Lutosławskiego trafiła na liście utworów zakazanych. Przez kolejnych kilka lat jej wykonywanie w naszym kraju było zakazane. I symfonia Lutosławskiego skomponowana została zgodnie z klasycznymi regułami komponowania symfonii. Oznacza to, że składa się z 4 części.