Symfonie Siergieja Prokofiewa

Wybitnym rosyjskim i pianistą był Siergiej Prokofiew. Siergiej Prokofiew urodził się w roku 1891. Jego pierwsze kompozycje, między innymi wykonany w 1912 roku I Koncert Fortepianowy i Suita Scytyjska, nie spotkały się ze zbyt przychylnym przyjęciem ze strony krytyków i publiczności. Publiczność opuszczała salę koncertową jeszcze zanim wybrzmiały ostatnie akty utworu. Kiedy w Rosji wybuchła rewolucja październikowa, Prokofiew zdecydował się opuścić Rosję. Kolejne lata spędził w Stanach Zjednoczonych i we Francji. Od 1932 roku zaczął odwiedzać ojczysty kraj, w 1936 roku wrócił na stałe do kraju. Swoją słynną Symfonię Klasyczną skomponował w 1917 roku. Symfonia ta składa się z 4 części: część I Allegro, część II Larghetto, część III Gavotta: non troppo allegro, część IV Finale: Molto vivace. Pierwsze wykonanie symfonii miało miejsce 21 kwietnia 1918 roku w Petersburgu. Orkiestrą dyrygował sam kompozytor. Wkrótce potem opuścił Rosję. Po raz kolejny symfonia ta została wykonana 11 grudnia 1918 roku w nowojorskim Cornegie Hall. Publiczność przyjęła symfonię z prawdziwym entuzjazmem. W swojej symfonii Prokofiew połączył stworzony przez Józefa Haydna styl symfonii klasycznej z muzyką nowoczesną. I część symfonii, czyli Allegro jest skomponowane zgodnie z klasycznym allegro sonatowym. W części III tradycyjny menuet został zastąpiony przez kompozytora gawotem, który jest dzisiaj najbardziej rozpoznawalnym fragmentem symfonii.