Symfonie Josepha Haydna

Joseph Haydn to obok Wolfganga Amadeusza Mozarta i Ludwika van Beethovena trzeci klasyk wiedeński. Joseph Haydn urodził się w roku 1732 w Rohrau w Austrii. Talent muzyczny Haydna objawił się już w okresie jego wczesnego dzieciństwa. W wieku 6 lat pobierał lekcje śpiewu i gry na instrumentach u jednego z krewnych w Heinburgu. W wieku 8 lat został członkiem chóru chłopięcego przy katedrze świętego Szczepana w Wiedniu. W wieku 16 lub 17 (różne źródła podają różne daty) w wyniku mutacji musiał opuścić chór. Został wtedy służącym u wiedeńskiego kapelmistrza Nicola Podpory, który w zamian dzielił się z nim swoją muzyczną wiedzą. W 1790 roku Joseph Haydn wyjechał do Londynu na zaproszenie Petera Salomona, który był niemieckim kompozytorem i dyrygentem, ale zasłynął głównie jako impresario. Salomon zamówił u Haydna między innymi 6 symfonii. W Londynie Haydn miał prowadzić także koncerty z orkiestrą. W Londynie Haydn spędził 18 miesięcy. Wywiązał się także z zamówienia. Powstało wtedy pierwszych sześć tak zwanych symfonii londyńskich (nr 93-98). Zostały one wykonane w Hanover Squere Rooms. Kolejnych 6 symfonii (nr 99-104) powstało podczas kolejnego pobytu Haydna w Londynie. Miał on miejsce pomiędzy lutym 1794 roku a sierpniem 1795. Symfonie londyńskie są w dorobku Haydna najbardziej doskonałymi i dojrzałymi utworami. W tych 12 symfoniach osiągnął prawdziwe mistrzostwo. Symfonia nr 104 była ostatnią symfonią skomponowaną przez Haydna.