Symfonia w XVIII wieku

Chcąc przyjrzeć się ewolucji stylu klasycystycznego w muzyce, najlepiej przestudiować ewolucję symfonii, która wraz z pokoleniami stawała się coraz modniejsza i doczekała się miana najważniejszego gatunku muzycznego epoki. Ale jej ważna rola w muzyce to nie wszystko – symfonia, jako gatunek muzyczny, była ważnym elementem życia publicznego. Sprawowała istotne funkcje w instytucjach, społeczeństwie, nie mogło jej zabraknąć na oficjalnych bankietach, wizytach czy przyjęciach. Fragmenty symfonii były też istotnym i powszednim elementem liturgii kościoła katolickiego, poszczególne fragmenty dzieł wykorzystywano jako akompaniament do Offertoriów czy Komunii Świętej. Najszerzej wykorzystywana była w charakterze koncertów – od oficjalnych wydarzeń, których celem były głównie doznania słuchowe i estetyczne. Ale także na przyjęciach, a nawet spotkaniach gier karcianych, gdzie orkiestra przygrywała elicie jako akompaniament do spotkań towarzyskich. Bez względu na okazję, charakterystyczne w tym okresie były wystąpienia solistów, którzy prezentowali swoje umiejętności (byli to zarówno wokaliści jak i instrumentaliści). Symfonia wówczas grana była na początku koncertu. W przypadku cenionych kompozytorów – na przykład Józefa Haydna, ich dzieła grywane były na zaraz po pierwszej przerwie, kiedy słuchacz, według teorii psychologii, jest najbardziej skupiony, a i spóźnieni mieliby pewność, że nie ominą dobrego dzieła.