Symfonia pochodząca z czasów romantyzmu

Symfonia to utwór orkiestrowy, który jako gatunek muzyczny powstał w epoce klasycyzmu. Nie jest trudno domyślić się, że spowodowało to, iż utwór ten został odpowiednio opisany. Zgodnie z duchem klasycyzmu powinien więc posiadać odpowiednie cechy, być uporządkowany. Jednak wraz z nastaniem epoki romantyzmu, zmienił się nieco także charakter symfonii. Gatunek ten stał się swego rodzaju spotkaniem charakterystycznej dla romantyzmu ekspresyjności, tendencji do opowiadania pewnych historii z klasycystyczna formą. W rezultacie symfonia wciąż składająca się z czterech posiadających odpowiedni charakter części, zyskała tak zwany program, czyli właśnie pewną pozamuzyczną, a bardziej literacką historię, która powinna opowiadać. Ponadto rozbudowano także samą formę symfonii, wykorzystano jeszcze bardziej możliwości, jakie daje wykonywanie tego utworu przez orkiestry. Z czasów romantyzmu pochodzą między innymi wybitne utwory tak wielkich kompozytorów jak Schuman, Schubert, Brahms czy Czajkowski. To dzięki nim gatunek ten do dziś charakteryzuje się bardzo dużą ekspresyjnością. Z tego okresu pochodzą też trwające kilkadziesiąt minut charakterystyczne symfonie Mahlera, który z ogromna lekkością traktował tradycyjny podział na cztery części. Co ciekawe, utwory tego kompozytora słyną również z faktu, że orkiestra, która miała je wykonywać była tak duża, iż nie mieściła się scenie.