O symfonii „Pastoralnej”

Mówiąc o muzyce Beethovena z całą pewnością nie można zapomnieć o VI symfonii, która określana jest także mianem „Pastoralnej”. Wiele osób, które uwielbiają muzykę Beethovena podkreśla, że symfonia ta znajduje się daleko w tyle za symfonią V, która jest bodajże najbardziej znanym dziełem Beethovena. Trzeba jednak podkreślić, że również jest ona niezwykle nowatorska i również zachwyca miłośników muzyki klasycznej. W symfonii tej znajdziemy aż pięć części (większość symfonii składa się z czterech części). W utworze tym nie podkreślił także wyraźnego i łatwo zauważalnego początku oraz końca. Zamiast tego zdecydował się na zastosowanie płynnych przejść między poszczególnymi częściami utworu. Tematem symfonii jest wieś. Nawiązuje on do zamiłowania Beethovena do długich spacerów po podmiejskich terenach. Nie tylko cała symfonia została opatrzona tytułem. Także jej poszczególne części Beethoven postanowił zatytułować. Części pierwszej nadał nazwę „Allegro ma non troppo”. Tłumacząc ten temat na język polski uzyskujemy „Obudzenie się pogodnych uczuć po przybyciu na wieś”. Każdy, kto uważnie wysłucha tej części symfonii odniesie wrażenie jakby znajdował się pośród pól oraz lasów otoczony ich świeżym, a jednocześnie lekko chłodnym powietrzem. W środkowej części tej partii całej symfonii Beethoven wykorzystał motyw, który nawiązuje wprost do melodii ludowych. Część druga to „Andante molto mosso”, czyli „Scena nad strumykiem”.