Krótka historia symfonii

Podstawowym gatunkiem muzycznym symfonia stała się dopiero w XIX wieku. Wydawać by się mogło, że 41 zachowanych symfonii Wolfganga Amadeusza Mozarta to liczba niezwykle imponująca. Jednak liczba symfonii skomponowanych przez Mozarta wcale nie jest liczbą rekordową. Z wieku XVIII do naszych czasów zachowało się kilkanaście tysięcy symfonii. Prawdziwym rekordzistą pod względem skomponowanych symfonii jest prekursor tego gatunku muzycznego, Giovanni Battista Sammartini, który skomponował ich blisko 140. Równie płodni byli synowie Johanna Sebastiana Bacha, a zwłaszcza Christian, który skomponował ich 90, Antonio Brioschi 70, Johann Melchior Molter 170, Karl Ditters von Dittersdorf 100. Sam Józef Haydn skomponował ich 108. Głównymi kompozytorami symfonii byli przede wszystkim kompozytorzy niemieccy, austriaccy i włoscy. W każdym z tych krajów symfonie nieco się jednak od siebie różniły. Włoska symfonia powstała z sinfonii neapolitańskiej. Była to składająca się z 3 części uwertura operowa. Jako samodzielny gatunek, włoska symfonia zachowała u większości włoskich kompozytorów, taką właśnie budowę. Włoskie symfonie są lekkie i melodyjne. Niemieccy kompozytorzy tworzyli symfonie zbudowane z 4 części. Niemieccy kompozytorzy dodali jeszcze menueta, który umieszczany był przed finałem. Każda część symfonii była także mocno rozbudowana. W odróżnieniu od włoskich miały one także znacznie bardziej poważny nastrój.