III symfonia Brucknera

Dzieje III symfonii Antona Brucknera są nieco burzliwe. Ten żyjący w latach 1824 – 1896 austriacki kompozytor pozostawał pod przemożnym wpływem muzyki Ryszarda Wagnera. Swoją III symfonię skomponował w 1873 roku. Zamieścił w niej wiele cytatów z dzieł Wagnera, na partyturze umieścił dedykację: „dla Jaśnie Wielmożnego…Mistrza sztuki Poezji i Muzyki, z najgłębszą czcią ofiarowuje…”. Jesienią 1875 roku Bruckner przedstawia swoją III symfonię Filharmonikom Wiedeńskim. Orkiestra odmówiła jednak wykonania symfonii. Bruckner przystąpił więc do przeróbki swojego dzieła. Dokonał w niej wielu zmian. Skrócił swoją dedykację, skrócił całą kompozycję, usunął z niej także wiele cytatów z dzieł Wagnera. Skomponował całkowicie nową wersją Adagio. Prawykonanie poprawionej symfonii odbyło się w grudniu 1877 roku i zakończyło klęską. Ostateczny kształt III symfonia Brucknera zyskała w roku 1889. Trzecia wersja III symfonii Brucknera powstała we współpracy Brucknera i jego ucznia Franza Schalkiego. Poprawione dzieło zaprezentowano publiczności w grudniu 1890 roku. Symfonia została wykonana przez Filharmoników Wiedeńskich pod batutą Hansa Richtera. Tym razem słuchacze byli zachwyceni. III symfonia Brucknera jest dziś znana jako symfonia „Wagnerowska”. Spośród symfonii Brucknera uznanie publiczności od razu po pierwszym wykonaniu zyskała jedynie skomponowana pomiędzy 1881 1 1883 rokiem VII symfonia.