Czym jest symfonia

Symfonia jest cyklicznym utworem, który opiera się na sonatowym schemacie. W odróżnieniu jednak od sonaty, która przeznaczona jest na instrument solowy, symfonia jest grana przez duży zespół muzyków. Początków symfonii niektórzy muzykolodzy dopatrują się także we włoskiej uwerturze, która nazywana jest sinfonia operowa. W XVIII wieku układ symfonii był trzyczęściowy. W skład ówczesnych symfonii wchodziło allegro, adagio i allegro. Klasyczna symfonia ukształtowała się w twórczości Josepha Haydna. Przyjęty został wówczas jej następujący, czteroczęściowy schemat. Część I jest szybka i opiera się na allegro sonatowym. Część II jest wolna, często komponowana jest w formie wariacji. Część III to menuet i część IV to rondo. Takie symfonie tworzył nie tylko Joseph Haydn, ale także Wolfgang Amadeusz Mozart. Najbardziej dojrzała forma symfonii została stworzona dopiero przez Ludwika van Beethovena. Wprowadził on do symfonii w miejsce menueta scherzo. Zasługą Josepha Haydna jest także stworzenie orkiestry symfonicznej. To właśnie orkiestra symfoniczna wykonuje symfonie. Zarówno symfonie, które komponował Haydn i Mozart były utworami krótkimi. Do wielkich dzieł muzycznych symfonie rozrosły się dopiero w okresie późnego romantyzmu. Wiek XIX także przyniósł kolejne innowacje. Franz Schubert skomponował symfonię dwuczęściową, a Hector Berlioz pięcioczęściową. W większości swoich symfonii czteroczęściowego schematu nie trzymał się także Gustav Mahler.